خلاصه کتاب آنالنا ( نویسنده گراتزیا دلدا )

کتاب «آنالنا» شاهکار گراتزیا دلدا، اولین بانوی ایتالیایی برنده جایزه نوبل ادبیات، روایتگر زندگی پرفرازونشیب آنالنا بیلسینی است. آنالنا بیوه ای فداکار و مادر پنج پسر در روستایی سنتی در ساردینیا است که با تمام وجود برای بقا و آینده خانواده اش در ناملایمات طبیعت و جامعه ای مردسالار می جنگد. این داستان عمیق، تصویری واقعی و بی پرده از مبارزات یک زن برای حفظ کرامت و زندگی در برابر سرنوشت را به نمایش می گذارد و ما را با دغدغه های انسانی، پیوند با طبیعت و پیچیدگی های روابط خانوادگی آشنا می کند.

حتماً برایتان پیش آمده که یک کتاب قدیمی و کلاسیک را بردارید و با خودتان بگویید: این کتاب اصلاً به درد دوران ما می خورد؟ یا آیا حرفی برای گفتن دارد که من از آن بی خبرم؟ حقیقتش را بخواهید، کتاب هایی مثل «آنالنا» از آن دسته آثاری هستند که هر چقدر زمان بگذرد، باز هم تازگی خودشان را حفظ می کنند و حرف های مهمی برای زندگی ما دارند. گراتزیا دلدا، نویسنده ای که شاید اسمش کمتر از بقیه نوبلیست ها به گوشتان خورده باشد، یک گنج پنهان در دنیای ادبیات است. او با قلم سحرآمیزش، نه فقط یک داستان، بلکه یک تکه از زندگی را جلوی چشممان می آورد؛ زندگی ای که شاید در گوشه ای دورافتاده از جهان اتفاق افتاده، اما ریشه های انسانی اش به قلب همه ما می رسد. در این نوشته، می خواهیم پرده از راز و رمزهای این رمان ارزشمند برداریم و ببینیم آنالنا، این زن قوی و تأثیرگذار، چه چیزهایی به ما یاد می دهد.

گراتزیا دلدا: بانوی نوبلیست ساردینیا و روایتگر زندگی های واقعی

وقتی اسم برنده نوبل ادبیات می آید، شاید ذهنمان سمت نویسنده های مرد معروف یا کشورهای بزرگ اروپایی برود. اما جالب است بدانید گراتزیا دلدا، یک زن از جزیره ساردینیای ایتالیا، در سال ۱۹۲۶ این افتخار بزرگ را به دست آورد. فکرش را بکنید! در آن زمان و در محیطی نسبتاً سنتی، یک زن نویسنده به چنین جایگاهی برسد، خودش یک انقلاب کوچک بود. دلدا مثل خیلی از نویسنده های بزرگ، درس خوانده دانشگاه نبود. او خودآموز بود و تمام چیزهایی که می دانست و می نوشت، از مشاهداتش از زندگی مردم ساردینیا، آن طبیعت وحشی و فرهنگ بومی گرفته بود.

آکادمی نوبل وقتی جایزه را به او داد، دلایل محکمی داشت. آن ها گفتند که دلدا برای نوشته های الهام بخش و آرمان گرایانه اش که با مشکلات تمام انسان ها همدردی می کند، سزاوار این جایزه است. یعنی فقط داستان های قشنگ نمی نوشت؛ بلکه داستان هایی می نوشت که با روح و جان آدمیزاد حرف می زد. ویژگی بارز قلم دلدا، نشان دادن رابطه عمیق بین آدم ها و محیط زندگی شان بود. او به طرز شگفت انگیزی می توانست طبیعت ساردینیا را با تمام زیبایی ها و سختی هایش، و آدم های این سرزمین را با تمام پیچیدگی های روحی شان، روی کاغذ بیاورد. انگار که با هر کلمه، بوی خاک و سنگ و دریا به مشامتان می خورد و چهره شخصیت ها جلوی چشمتان جان می گرفت.

سفر به دل داستان آنالنا: از مبارزه تا امید

حالا بیایید کمی عمیق تر به دل داستان «آنالنا» برویم و ببینیم گراتزیا دلدا چه قصه ای برایمان تعریف می کند. این رمان فقط یک داستان ساده نیست، بلکه آینه ای از زندگی است؛ پر از چالش، امید، شکست و دوباره بلند شدن.

آنالنای بیلسینی: مادری با کوهی از مسئولیت

ماجرا از جایی شروع می شود که با آنالنا بیلسینی آشنا می شویم. یک زن بیوه در روستایی سنتی و دورافتاده در ساردینیا. این زن به تنهایی بار نگهداری پنج پسر قد و نیم قد را به دوش می کشد. فکرش را بکنید، در آن زمان و در یک روستای کشاورزی، زن بودن و سرپرست خانواده بودن چه مصیبتی می توانسته باشد! آنالنا مثل کوه پشت بچه هایش ایستاده، اما شرایط زندگی واقعاً سخت است. مزرعه کوچکشان آنقدرها درآمد ندارد که بتواند شکم پنج پسر جوان را سیر کند و آینده ای روشن برایشان بسازد. بار مسئولیت، مثل یک وزنه سنگین روی شانه های آنالنا فشار می آورد، اما او تسلیم نمی شود.

تصمیمی بزرگ و گامی رو به جلو

آنالنا، این زن خستگی ناپذیر، تصمیم بزرگی می گیرد: مزرعه کوچک و کم حاصلشان را بفروشد و یک زمین بایر و بزرگ تر را از ارباب محلی اجاره کند. این یک ریسک بزرگ است. زمین جدید، بدون کشت و زرع، وحشی و رام نشده است. اما آنالنا در دلش آرزویی بزرگ دارد؛ آرزوی آباد کردن آن زمین، با دست های خودش و پسرانش. او می خواهد این زمین را به بهشتی برای خانواده اش تبدیل کند، به امید اینکه بتواند آینده ای بهتر و آبرومندتر برای فرزندانش رقم بزند. این تصمیم، نه فقط یک جابجایی ساده، بلکه نمادی از اراده پولادین یک زن برای تغییر سرنوشت است.

دست و پنجه نرم کردن با طبیعت سرکش

با فرارسیدن زمستان، خانواده بیلسینی به خانه جدیدشان در کنار زمین اجاره ای نقل مکان می کنند. اینجا جایی است که چالش های اصلی شروع می شود. سرما بیداد می کند و طبیعت ساردینیا با تمام وحشی گری اش، خودش را نشان می دهد. کار کردن روی زمین بایر در زمستان، طاقت فرسا و جانکاه است. دست های آنالنا و پسرانش از کار مداوم پینه می بندد، اما آن ها لحظه ای از تلاش دست نمی کشند. گراتزیا دلدا با توصیفات بی نظیرش از طبیعت، به ما نشان می دهد که چطور انسان و طبیعت در این داستان گره خورده اند؛ طبیعت نه فقط یک پس زمینه، بلکه یک نیروی زنده و تعیین کننده است که هم می تواند سختی بیافریند و هم نعمت ببخشد.

بازگشت پیترو و طوفانی از احساسات

درست در شب کریسمس، یک اتفاق غیرمنتظره می افتد: پیترو، پسر دوم خانواده که برای خدمت سربازی رفته بود، ناگهان به خانه برمی گردد. بازگشت پیترو، که خودش جوانی سرشار از شور و هیجان است، مثل یک موج تازه در زندگی آرام و سخت کوش خانواده عمل می کند. حضور او نه تنها بر نظم زندگی روزمره آن ها تأثیر می گذارد، بلکه آرامش نسبی خانواده را بر هم می ریزد. با پیترو، عشق های تازه، شورش های جوانی و البته تنش های جدیدی وارد داستان می شود. او نماینده نسلی است که شاید دغدغه هایی متفاوت با مادر فداکار و برادران سنتی اش دارد.

برکت زمین و روزهای خوش موقت

با گذشت زمستان و فرا رسیدن بهار، ثمره تلاش های شبانه روزی آنالنا و پسرانش نمایان می شود. زمین بایر حالا سبز شده و محصولات خوبی می دهد. برداشت محصول و درآمد حاصل از آن، خوشحالی و رضایت را به قلب خانواده می آورد. این موفقیت های اولیه، طعم شیرین امید را به کام آن ها می چشاند و به آن ها یادآوری می کند که تلاش و استقامت، بی نتیجه نمی ماند. این فصل از داستان، نشان دهنده یک دوره آرامش و کامیابی نسبی است، دوره ای که خانواده می توانند برای لحظه ای هم که شده، از بار سنگین مشکلاتشان رها شوند و به آینده ای بهتر امیدوار باشند.

ورودهای تازه و پیچیدگی های جدید

اما زندگی همیشه روی یک پاشنه نمی چرخد. با ورود شخصیت های جدید، مثل اوربانو جانینی، مالک جدید مزرعه یا دیگر افراد ثروتمند و با نفوذ منطقه، زندگی آنالنا دوباره با چالش های جدیدی روبرو می شود. این شخصیت ها، هر کدام به نوعی، شرایط تازه ای را برای آنالنا و خانواده اش رقم می زنند. روابط پیچیده تر می شود، انتظارات تغییر می کند و آنالنا مجبور است با مسائل و تصمیم گیری هایی روبرو شود که پیش از این تصورش را هم نمی کرد. اینجاست که داستان ابعاد تازه ای پیدا می کند و خواننده را بیشتر به خود جذب می کند.

اوج داستان و گره گشایی های طاقت فرسا

داستان کم کم به اوج خودش می رسد. حوادث و درگیری های محوری، آنالنا را در موقعیت های بسیار دشواری قرار می دهد. او مجبور است با تعارضات درونی و بیرونی دست و پنجه نرم کند؛ تعارضاتی که هم از سوی جامعه و سنت ها به او تحمیل می شود و هم از درون خانواده و حتی قلب خودش. تصمیم گیری های آنالنا در این بخش از رمان، سنگ محک شخصیت اوست و نشان می دهد که او تا چه اندازه برای حفظ خانواده و ارزش هایش قوی و مصمم است. هر گره ای که در داستان باز می شود، لایه ای جدید از وجود آنالنا را به ما نشان می دهد و او را تبدیل به یک قهرمان واقعی و ملموس می کند.

سرنوشت آنالنا: پایانی تأمل برانگیز

در نهایت، داستان «آنالنا» به سرنوشت نهایی این زن و خانواده اش می رسد. گراتزیا دلدا در پایان داستان، پیام مهمی را به خواننده منتقل می کند؛ پیامی درباره قدرت اراده، فداکاری، عشق و البته واقعیت های گاه تلخ زندگی. بدون اینکه بخواهم کل داستان را برایتان لو بدهم، باید بگویم پایان بندی این رمان، شما را به فکر فرو می برد و تا مدت ها بعد از خواندنش، در ذهنتان باقی می ماند. آنالنا تا آخرین لحظه، نماد زنی است که برای بقا و حفظ کرامت خودش و خانواده اش، دست از مبارزه نمی کشد و این همان چیزی است که این کتاب را به اثری ماندگار تبدیل کرده است.

آنالنا بیلسینی، نه تنها یک مادر فداکار، بلکه نماد اراده ای پولادین در برابر ناملایمات روزگار است. او به ما یاد می دهد که حتی در سخت ترین شرایط هم می توان امید داشت و برای زندگی جنگید.

تحلیل شخصیت ها: آینه ای از انسان و جامعه

یکی از دلایل جذابیت «آنالنا»، پرداخت عمیق به شخصیت هاست. دلدا آنقدر با جزئیات و ظرافت آدم های داستانش را می سازد که انگار آن ها را از نزدیک می شناسیم. هر کدام از این شخصیت ها، آینه ای هستند از گوشه ای از جامعه و روح انسان.

آنالنا: نماد قدرت، استقامت و مادری فداکار

آنالنا، مرکز ثقل داستان است. او فقط یک مادر نیست، یک فرمانده است؛ فرماندهی که با دست های خالی و قلبی پر از عشق، خانواده اش را در مسیر سخت زندگی هدایت می کند. آنالنا نماد قدرت و استقامت زنان است، زنی که در محیطی مردسالار، خودش تصمیم می گیرد، خودش عمل می کند و خودش بار سنگین مسئولیت را به دوش می کشد. او در برابر طبیعت سرکش، فقر و گاهی حتی بی مهری آدم ها، سر خم نمی کند. تحولات شخصیتی آنالنا در طول داستان، از یک بیوه ناتوان به یک زن مقتدر و باتجربه، واقعاً خواندنی است.

پیترو: جوانی پرشور در کشاکش سنت و مدرنیته

پیترو، پسر دوم آنالنا، نماینده نسل جوان در داستان است. او جوانی است که از دل سنت ها بیرون آمده، اما با تجربه های جدید (مثل خدمت سربازی) آشنا شده و حالا با شور و هیجان خودش، به دنیای سنتی خانواده اش بازمی گردد. پیترو نمادی از عشق های نوظهور، شورش های جوانی و گاهی هم بی مسئولیتی است. حضور او در خانه، مثل ریختن یک سنگ در آب راکد است؛ همه چیز را به هم می ریزد و باعث می شود آنالنا با چالش های احساسی جدیدی روبرو شود. تعارضات پیترو، نشان دهنده کشمکش بین سنت های قدیمی و خواسته های مدرن است.

شخصیت های فرعی: هر کدام، گوشه ای از واقعیت

گراتزیا دلدا حتی به شخصیت های فرعی داستان هم عمق می بخشد. دیگر پسران آنالنا، هر کدام با ویژگی های خاص خودشان، چالش ها و کمک هایی به مادرشان می کنند. بعضی از آن ها مطیع ترند، بعضی سرکش تر. شخصیت هایی مثل اوربانو جانینی، مالک مزرعه، یا دیگر ثروتمندان روستا، نمادی از قدرت، فرصت یا تضاد با زندگی ساده روستاییان هستند. هر کدام از این شخصیت ها، مثل تکه های پازل، تصویر کامل تری از جامعه ساردینیا و روابط پیچیده انسانی را به ما نشان می دهند.

درون مایه های اصلی آنالنا: درس هایی برای زندگی امروز

آنالنا فقط یک داستان نیست؛ کتابی است پر از پیام های عمیق و درون مایه هایی که می توانیم در زندگی امروزمان هم ردپای آن ها را پیدا کنیم. گراتزیا دلدا با هنرمندی تمام، این پیام ها را در تاروپود داستانش تنیده است.

مبارزه و تاب آوری زنان: آنالنا، قهرمان بی ادعای خودش

یکی از اصلی ترین درون مایه های رمان، قدرت و مقاومت زنان است. آنالنا در محیطی مردسالار و سنتی، تبدیل به یک ماتریارک (مادر سالار) می شود. او نمادی از تاب آوری، اراده و فداکاری بی قیدوشرط مادرانه است. آنالنا به ما یاد می دهد که یک زن، حتی در سخت ترین شرایط، می تواند تکیه گاه خودش و خانواده اش باشد و برای آرزوهایش بجنگد. این موضوع، حتی امروز هم برای زنان سراسر دنیا، یک الهام بخش بزرگ است.

خانواده و بار سنگین مسئولیت ها

گراتزیا دلدا به زیبایی هر چه تمام تر، بار سنگین نگهداری از خانواده و تعهداتی که آنالنا در قبال فرزندانش دارد را به تصویر می کشد. این کتاب نشان می دهد که خانواده، هم می تواند منبع قدرت و امید باشد و هم می تواند بار سنگینی از مسئولیت ها را بر دوش آدم بگذارد. روابط پیچیده بین اعضای خانواده، عشق های پنهان و آشکار، و تلاش برای حفظ همبستگی در برابر مشکلات، از جمله مهمترین جنبه های این درون مایه است.

پیوند ناگسستنی انسان با طبیعت ساردینیا

جزیره ساردینیا، خودش یکی از شخصیت های اصلی داستان است. طبیعت خشن و در عین حال سخاوتمند این جزیره، نقش مهمی در سرنوشت شخصیت ها ایفا می کند. رابطه تنگاتنگ آدم ها با زمین، با فصول سال و با محیط اطرافشان، به ما یادآوری می کند که ما بخشی از طبیعت هستیم و سرنوشت مان با آن گره خورده است. طبیعت در این داستان، هم می تواند منبع سختی باشد و هم منبع رزق و روزی و آرامش.

امید و بقا در دل سخت ترین شرایط

با اینکه زندگی آنالنا پر از رنج و مشقت است، اما او هرگز امیدش را از دست نمی دهد. تلاش های بی پایان خانواده برای زندگی بهتر و حفظ امید در شرایط سخت اقتصادی و اجتماعی، نشان می دهد که روح انسان چقدر می تواند قوی و پایدار باشد. این درون مایه، به ما الهام می دهد که حتی وقتی همه درها به رویمان بسته می شوند، باز هم می توانیم دریچه امیدی پیدا کنیم و برای بقا بجنگیم.

کشمکش های اخلاقی و چالش های عشق

در «آنالنا»، انواع عشق ها را می بینیم: عشق مادرانه آنالنا به فرزندانش، عشق جوانی پیترو، و شاید حتی عشق های ممنوعه یا پیچیده ای که شخصیت ها با آن درگیر می شوند. دلدا به زیبایی نشان می دهد که چطور تصمیمات اخلاقی، در مواجهه با عشق و هوس، می تواند زندگی آدم ها را دگرگون کند. این بخش از داستان، به ما اجازه می دهد تا به پیچیدگی های قلب انسان و تصمیمات دشوارش فکر کنیم.

سنت و مدرنیته: دو نیروی متضاد

رمان «آنالنا»، در دوره ای نوشته شده که ایتالیا و به خصوص مناطق روستایی اش، در حال تجربه تغییرات اجتماعی و اقتصادی بزرگی بودند. این کتاب به نوعی تقابل سنت و مدرنیته را نشان می دهد؛ تقابل بین ارزش های قدیمی روستایی و افکار جدیدی که از شهرهای بزرگ تر وارد زندگی مردم می شد. این کشمکش ها، تنش های زیادی را در داستان ایجاد می کند و به آن عمق بیشتری می بخشد.

بازتاب بی عدالتی های اجتماعی

دلدا در این رمان، به نابرابری های اجتماعی و تأثیر ساختارهای طبقاتی بر زندگی روستاییان هم اشاره می کند. او نشان می دهد که چطور اربابان و ثروتمندان، گاهی اوقات می توانند زندگی آدم های ساده دل را تحت تأثیر قرار دهند. این درون مایه، خواننده را به فکر عدالت و بی عدالتی در جامعه می اندازد و باعث می شود به مسائل پیرامونش عمیق تر نگاه کند.

سبک دلدا: کلماتی که نفس می کشند

یکی از لذت های خواندن آثار گراتزیا دلدا، غرق شدن در سبک نگارش منحصربه فرد اوست. قلم او، فقط کلمات را کنار هم نمی گذارد، بلکه جان می بخشد به تصاویر، احساسات و مکان ها. واقعاً خواندنش یک تجربه فراموش نشدنی است.

واقع گرایی ناب در دل ساردینیا

دلدا یک واقع گرای تمام عیار است. او زندگی مردم ساردینیا را با تمام جزئیات، بدون هیچ پرده پوشی و اغراقی به تصویر می کشد. هیچ چیز در داستان او تصنعی نیست. از توصیف چهره پینه بسته آنالنا گرفته تا رنگ و بوی خاک و سرما، همه چیز واقعی و قابل لمس است. این واقع گرایی، باعث می شود خواننده حس کند که خودش هم بخشی از آن جهان است و با شخصیت ها همذات پنداری می کند. او حتی به زشتی ها و سختی ها هم با نگاهی رئالیستی نگاه می کند و از آن ها نمی گریزد.

نثر شاعرانه و تصویرسازی های بی نظیر

با وجود واقع گرایی، نثر دلدا کاملاً خشک و بی روح نیست؛ بلکه نثری شیوا، شاعرانه و سرشار از توصیفات غنی است. او با کلماتش، مناظر طبیعی ساردینیا را به بهترین شکل ممکن جلوی چشممان می آورد. از رنگ های غروب آفتاب گرفته تا صدای باد در میان درختان، همه چیز با جزئیات کامل و با زبانی دلنشین روایت می شود. او همچنین در توصیف حالات روحی شخصیت ها هم تبحر خاصی دارد و می تواند عمق احساسات آن ها را به خواننده منتقل کند. این تصویرسازی قوی، یکی از دلایل اصلی ماندگاری آثار دلداست.

نمادگرایی ظریف و پنهان در داستان

گراتزیا دلدا از نمادها به شکل ظریف و هوشمندانه ای در داستانش استفاده می کند. مثلاً زمین بایر، فقط یک قطعه خاک نیست؛ نماد زندگی، امید و مبارزه برای بقاست. فصول سال، فقط تغییرات آب وهوایی نیستند؛ نماد چرخه های زندگی، امید و ناامیدی هستند. این نمادگرایی پنهان، به داستان عمق بیشتری می بخشد و باعث می شود خواننده بیشتر به فکر فرو برود و لایه های پنهان معنی را کشف کند.

روایتگری از دریچه نگاه زنانه

از آنجایی که دلدا خودش یک زن است و در جامعه ای مردسالار زندگی کرده، روایت او از دنیا و آدم ها، یک دیدگاه زنانه قوی دارد. او دغدغه ها، رنج ها، آرزوها و قدرت زنان را با ظرافت و صداقت به تصویر می کشد. این دیدگاه، «آنالنا» را به اثری مهم در ادبیات فمینیستی (نه به معنای افراطی اش، بلکه به معنای بازتاب دهنده واقعیات زنان) تبدیل می کند و به خواننده کمک می کند تا جهان را از چشم یک زن قوی و تأثیرگذار ببیند.

جایگاه آنالنا در ادبیات: اثری که هنوز زنده است

حالا شاید بپرسید، «آنالنا» بین بقیه آثار گراتزیا دلدا و در کل ادبیات جهان، چه جایگاهی دارد؟ آیا فقط یک کتاب قدیمی است یا هنوز هم ارزش خواندن دارد؟ حقیقتش را بخواهید، این رمان یکی از ستون های ادبیات کلاسیک ایتالیا و یک اثر مهم در کارنامه این بانوی نوبلیست است.

نقطه عطفی در کارنامه دلدا یا تبلور اوج هنرش؟

«آنالنا» یکی از رمان هایی است که به خوبی سبک و جهان بینی دلدا را نشان می دهد. بسیاری از منتقدان، این رمان را نمادی از اوج هنر دلدا در به تصویر کشیدن زندگی روستایی ساردینیا و روانشناسی پیچیده شخصیت ها می دانند. این کتاب، تمام ویژگی های برجسته قلم او، از واقع گرایی گرفته تا توصیفات شاعرانه، را در خود جمع کرده است. شاید بتوان گفت «آنالنا» نه فقط یک نقطه عطف، بلکه تبلور و تکمیل کننده سبک خاص دلداست.

میراثی برای ادبیات ایتالیا و جهان

گراتزیا دلدا، با آثارش، میراث ادبی بزرگی را برای ایتالیا و حتی جهان به جا گذاشت. او اولین نویسنده ای بود که به این شکل عمیق و صادقانه، به زندگی مردم ساردینیا پرداخت و فرهنگ و جغرافیای این جزیره را به دنیا شناساند. تأثیر او بر نویسندگان پس از خودش، چه در ایتالیا و چه در سایر نقاط جهان، غیرقابل انکار است. بسیاری از نویسندگان، از شیوه دلدا در پرداخت به شخصیت ها، طبیعت و مسائل اخلاقی الهام گرفته اند.

چرا آنالنا هنوز حرف برای گفتن دارد؟

شاید فکر کنید داستانی که یک قرن پیش نوشته شده، دیگر برای امروز ما حرفی ندارد. اما «آنالنا» خلاف این را ثابت می کند. مضامین انسانی و جهان شمول این رمان، مثل مبارزه برای بقا، قدرت عشق و خانواده، تقابل سنت و مدرنیته، و نقش زن در جامعه، هیچ وقت کهنه نمی شوند. این ها دغدغه هایی هستند که در هر زمان و مکانی، انسان با آن ها روبروست. آنالنا به ما یادآوری می کند که انسان چقدر می تواند در برابر ناملایمات قوی باشد و چطور می توان با امید و اراده، زندگی را ادامه داد. به همین دلیل است که خواندن این کتاب، حتی امروز هم می تواند برایمان آموزنده و الهام بخش باشد.

حرف آخر: آنالنا و بازتابی از خود ما

در نهایت، اگر بخواهم یک جمع بندی از «آنالنا» بکنم، باید بگویم این رمان فراتر از یک داستان ساده است. این یک سفر به قلب انسانیت است؛ سفری به دل رنج ها و شادی ها، به اعماق امید و ناامیدی. گراتزیا دلدا، با قلم سحرآمیزش، توانسته پرتره ای بی نظیر از یک زن قوی و فداکار را به ما ارائه دهد که نماد میلیون ها زن در سراسر دنیاست. این کتاب، نه فقط درباره آنالنا، بلکه درباره همه ماست؛ درباره مبارزات روزمره مان، درباره عشق ورزی مان و درباره امیدمان به فردایی بهتر.

اگر دنبال یک رمان هستید که هم سرگرمتان کند، هم به فکر وادارتان کند و هم درس های بزرگی برای زندگی به شما بدهد، «آنالنا» انتخاب بی نظیری است. توصیه می کنم حتماً این شاهکار ادبی را، چه به صورت کتاب چاپی یا الکترونیکی و چه به صورت کتاب صوتی، تجربه کنید. قول می دهم پشیمان نمی شوید و آنالنا برای همیشه در گوشه ای از قلبتان جا خوش می کند.